Waddinxveen

Bronnen en makerschap

Om te beginnen met het verzamelen van bronnen was ik eerst op een relatief simpele manier gaan zoeken naar kranten- & magazine knipsels van illustraties die mij interesseerde – hier heb ik de feedback op gekregen dat ik meer materiaal moest proberen te zoeken die mij niet in eerste instantie zou interesseren (in andere woorden: “uit mijn grafische wereldje te stappen”). Met dit advies was ik even de kluts kwijt, aangezien het voor mij ongewoon was om bronnen te halen uit het alledaagse leven.

Vanuit dit vertrekpunt ben ik relatief eenvoudig begonnen door het fotograferen van straatjes in Breda op twee punten in de dag; de ochtend en de avond. Hierdoor begon ik een onderzoek over hoe een straat (over het algemeen gevuld met terrasjes) levendiger zou worden in de avond.

Na dit meermaals te hebben gefotografeerd heb ik dit onderzoek achterwegen gelaten en ben ik inspiratie gaan zoeken in het Mauritshuis in Den Haag waar ik een enorme hoeveelheid aan inspirerende kunstwerken heb mogen aanschouwen, waaronder het “Meisje met de parel” en het “Gezicht op Delft” van Johannes Vermeer. In het Mauritshuis hangen een aantal specifieke kunstwerken waar ik niet genoeg naar kon staren, o.a. “Apelles schildert Campaspe” van kunstenaar Willem van Haecht en het schilderij “De Stier” van Paulus Potter. Wat mij zo aantrok in deze schilderijen is hoe hyperrealistisch deze werken waren geschilderd met een intense nauwkeurigheid voor detail, perspectief en proportie.

Na de tweede les Bronnen en Makerschap kwam ik helaas niet meer aan de beurt voor de feedback ronde i.v.m. tijdsredenen en ben ik deze gehele week uit eigen initiatief een onderzoek gaan doen naar iets wat mij eigenlijk vrij weinig interesseerde: mijn eigen woonplaats. In de kleine kans dat u zich herrinert dat ik in Waddinxveen woon (een klein dorpje in de omgeving van Gouda) weet u misschien ook nog dat ik een hekel heb aan mijn dorp. ’S ochtends fiets ik met veel plezier naar het trein station om mijn wooplaats zo snel mogelijk te kunnen verlaten voor het pitoreske Breda. In een van deze trein ritten ging er een gedachte rond in mijn hoofd, namelijk dat u mij advieseerde om het gene op te zoeken dat mij weinig interesseert. Hoe beter dan mijn dorp fotografisch vast te leggen? Beginnend vanuit dit idee heb ik een aantal keer rond gefietst en foto’s gemaakt waarmee ik de eenzaamheid probeer vast te leggen die ik hier voel. Te koop bordjes, alleenstaande geparkeerde auto’s, leegstaande basischolen en nieuwbouw wijken die razend snel uit de grond worden geslagen zijn onder andere dingen waar mijn oog op viel.

Tussen het onderzoeken door heb ik een museau-tripje in Amsterdam gedaan waarbij ik circa 1,5 uur per museum de tijd had om rond te kijken – conclusie: 1,5 uur is veels te weinig tijd! Op deze dag heb ik het Rijksmuseum, Stedelijkmuseum en het Van Gogh museum bezocht. De enorme hoeveelheid kunst in het Rijksmuseum was zo overweldigend dat ik in 1,5 uur nog niet eens 15% van de gehele collectie heb kunnen aanschouwen, maar de kunstwerken die ik hier wel heb mogen bekijken waren enorm indrukwekkend en hebben een al bestaande interesse voor de “oudere” schilderkunsten alleen maar meer gevoed.

Momenteel is mijn onderzoek nog gaande, en probeer ik wanneer mogelijk beelden te verzamelen van mijn dorpje.